احمدآباد

احمدآباد شهری با مردمانی دیندار و پر افتخار با تاریخ 1500ساله در دل کویر

با سلام ... ورود شمارا به وبلاگ احمدآباد خوش آمد میگویم ... در این جنگ نرم وظیفه مجموعه فرهنگی این است که هنر را تمام عیار و با قالبی مناسب به میدان آورد تا اثرگذار شود. مقام معظم رهبری

عالمان شهر احمدآباد  ما احمدآبادی ها باید به خود افتخار کنیم که چنین عالمانی در شهرمان بوده اند وادامه دهنده راهشان با شیم

احمدآباد

آیت الله شیخ محمد فکور

آیت الله  شیخ محمد فکور

شیخ محمد فرزند آقا حسین یزدی در سال 1324هـ.ق  در احمد آباد اردکان و در خانواده ای مذهبی و مستضعف دیده به جهان گشود.

کمتر از 6 سال داشت که جهت فرا گرفتن قرآن مجید پای به مکتب گذاشت. به زودی کلام خدا را آموخت . چون در آمد مالی پدرش کفاف مخارج خانواده اش نمی‌کرد، نزد شخصی به نام حاج عبدالصمد وکیلی به شاگردی رفته و همزمان با کار، خواندن و نوشتن را نیز فرا گرفت.

بیشتر شبها با اجازه صاحب مغازه در همان مغازه می‌ماند تا با فراغت بیشتر به مطالعه ادامه دهد

بقیه در ادامه مطلب



آیت الله حاج شیخ محمد فکور درسال 1324 ه ـ ق در احمد آباد « اردکان » زاده شد. پدرش آقا حسین که بقال بود او را « محمد » نام نهاد. قبل از 6 سالگی برای فراگیری قرآن به مکتب رفت. در آن دوران به علّت کافی نبودن در آمد پدرش، شروع به شاگردی کرد و همزمان خواندن و نوشتن را آموخت. ایشان ابتدا وارد مدرسه علمیه اردکان شد و پس از طی دروس مقدماتی، به مدرسه عبدالرّحیم خان رفت و در آنجا به ادامه تحصیل پرداخت. در حدود 20 سالگی به قم عزیمت کرد و در مدرسه فیضیّه سکنی گزید. سطوح را نزد استادانی چون میرزای همدانی آموخت.
سپس دروس عالی فقه و اصول را نزد بزرگانی چون حضرات آیات عظام: حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی، سیّد محمدحجّت کوه کمره ای، سیّد محمّد تقی خوانساری، سیّد صدرالدّین صدر، امام خمینی(ره)، محمّد علی قمی، سیّد شهاب الدّین مرعشی و سیّد محمّد رضا گلپایگانی فراگرفت و به درجه اجتهاد نائل آمد. همچنین به مدت 18 سال از حوزه درس آیت الله العظمی بروجردی بهره برد. عرفان را نیز در محضر آیت الله شاه آبادی آموخت. او در دوران تحصیل با شهید آیت الله صدوقی مباحثه داشت.
آیت الله فکور آنگاه در شمار استادان بلند مرتبه حوزه در آمد و در صحن بزرگ حضرت معصومه(س)  در کنار مرقد شیخ فضل الله نوری به تدریس خارج فقه و اصول و فلسفه و سایر علوم اسلامی پرداخت. وی بخاطر تفکر زیاد در فهم و استنباط مسائل از سوی آیت الله حائری یزدی ملقّب به « فکور » گردید
شاگردان بسیار برجسته ای چون حضرات آیات: سید مصطفی خمینی، سید عباس خاتم یزدی، محمد حسن احمدی فقیه، حسین راستی کاشانی، غلامرضا رضوانی خمینی، حاج سید جعفر کریمی و میرزا حسن ابوترابی موفق به کسب علم از این استاد برجسته و دانشمند عالی مقام گردیدند.
جزوات متفرقه از تقریرات درس آیت الله حائری و آیت الله حجت از وی به یادگار مانده است.
آیت الله فکور علاقه زیادی به امام خمینی داشت و بین ایشان انس و الفتی خاص وجود داشت. این بزرگوار آیه ای از آیات خداوند در تواضع،حسن خلق،سخاوت و معاشرت نیکو بود. هرکس او را دیده یا اوصافش را شنیده زبان به مدح و ثنایش گشوده است. آیت الله فکور بسیار صریح اللهجه و شیرین سخن بود و تواضعی مخصوص به خود داشت. زهد،پرهیزگاری وساده زیستی او شهره و زبانزد عام و خاص بود و درمصرف وجوهات شرعی بسیار احتیاط می کرد.
از دیگر خصوصیات و سجایای اخلاقی او می توان علاقه و عشق وافر به زیارت امام حسین(ع) اشاره کرد. ایشان دلبسته دنیا نبود. گویند در احمدآباد اردکان زمین کوچکی به ارث برد ولی هنگامی که شنید بعضی از زنان بی بضاعت برهنه وارد حمام می شوند آن را نیز فروخت و تعدادی لنگ حمام برای این جهت خرید. در همه منابع وی را فاقد فرزند دانسته اند.
آیت الله محمّد فکور سرانجام در روز جمعه هشتم ذیقعده سال 1394 ه ـ ق وفات یافت. آیت الله العظمی گلپایگانی بر پیکر وی نماز گزارد و بعد از تشییع کم نظیر در جوار قبر جناب زکریا بن آدم اشعری قمی و جناب علامه میرزا ابوالقاسم قمی (صاحب قوانین الاصول) در سمت شرقی مقبره شیخان قم به خاک سپرده شد. به همین مناسبت در حوزه علمیّه قم و اردکان به مدت سه روز درس ها تعطیل شد.

ا ستعداد سرشار و شوق آموختن سبب شد تا سرانجام به مدرسه علمیّه اردکان راه بیاید و پس از طیّ تحصیلات مقدماتی، جهت ادامه تحصیل راهی یزد شود.

با مستمری اندکی که حاج عبدالصمد در اختیارش قرار می‌داد، توانست در مدرسۀ عبدالرحیم خان یزد که رونق خاصی داشت، به تحصیل بپردازد. پس از گذشت حدود بیست بهار از زندگیش، رهسپار حوزه علمیه قم شد و در مدرسه فیضیّه اقامت گزید و با اشتیاق فراوان به تحصیل و تهذیب نفس پرداخت.

 

وی در حدود 18 سال از محضر آیت الله العظمی بروجردی بهره برد و به درجه اجتهاد نایل آمد. در دوران تحصیل بیشتر اوقات با شهید محراب آیت الله حاج شیح محمّد صدوقی مباحثه می‌کردتا اینکه از مدرّسین عالی رتبه حوزه علمیه شد و در صحن بزرگ حضرت معصومه (سلام الله علیها) شروع به تدریس کرد

شاگردان

این بزرگمرد به امر تدریس خیلی اهمّیّت می‌داد. از این روی شاگردان زیادی در مکتبش تربیت شدند که اکثر آنان هنوز در قید حیات و مایۀ افتخار حوزه‌های علمیه اند. بعضی از شاگردان ایشان عبارتند از:

آیت الله شهید حاج آقا مصطفی خمینی (ره) که بخشی از دروس فلسفه و حکمت را از وی فرا گرفت.حاج سیّد عباس خاتم یزدی، محمّد تقی مصباح یزدی، شیخ حسین راستی، غلامرضا رضوانی خمینی و حاج سیّد جعفر کریمی و...

علاقه زیاد به امام خمینی قدس سره

آیت الله فکور، نسبت به امام خمینی علاقه زیادی داشت. امام نیز نسبت به وی محبّت خاصی ابراز می‌کرد. آیت الله خاتم می‌گوید:

«وقتی امام (ره) را از ترکیه به نجف اشرف تبعید نمودندد، آقای فکور در منزل ما در نجف بود. تا شنید امام به نجف منتقل شده اند، بی درنگ به دیدن ایشان شتافتند. و امام (ره) نیز برای دیدار ایشان به منزل ما آمد. بین آن دو انس و الفت خاصی وجود داشت.

آقای فکور اگر احساس می‌کرد کسی نسبت به امام خمینی(ره) بی مهری می‌ورزد، بسیار ناراحت و رنجیده می‌شد و می‌فرمود: امام امت کسی است که از طرف حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف مؤید است و ما باید در همه اعمال و رفتار، حامی و پشتیبان او باشیم».

[ ۱۳٩۳/۱/۱ ] [ ۸:۳٧ ‎ق.ظ ] [ احمدآباد ]

[ نظرات () ]